❤ Πού και πού θα τα λέμε! ❤

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

...ΣΕ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ, ΕΠΙΠΕΔΑ...!



Δεν πιστεύω να έχετε παράπονο: Το είπα και το έκανα! Είμαι εδώ για δεύτερο συνεχόμενο μήνα! Και τί μήνα!!! Οκτώβριο! Είμαστε στην καρδιά του Φθινοπώρου (πάντα ήθελα να πω φράσεις κλισέ σαν αυτή, σαν να μεταδίδω δελτίο ειδήσεων!) και μάλιστα αυτός δεν είναι καν ένας συνηθισμένος Οκτώβριος! Θα σας πω όμως παρακάτω περί τίνος πρόκειται! 
Μπαίνουμε σιγά-σιγά στη Φθινοπωρινο-Χειμερινή μελαγχολία, που προσωπικά πολύ αγαπώ και το λέω και το φωνάζω και ἁμαρτίαν οὐκ ἒχω!
Όσοι πιστοί... συνεχίστε την ανάγνωση! Δεν θα πάρει πολύ (μάλλον!)


Διαβάζεται σε 4 λεπτά




Πού μείναμε τον προηγούμενο μήνα? Α, ναι! Στις δημιουργίες μου! Στα έργα τέχνης μου! Στα αριστουργήματά μου! Θα πείτε κι εσείς τίποτα ή θα τα λέω μόνη μου? Λοιπόν, συνεχίζω:


Καμβαδάκια (ζωγραφική και πέρλες το πρώτο, αυτοσχέδιο αυτοκόλλητο το δεύτερο), τα οποία έγιναν ημερολόγια που απλά δεν τελειώνουν ποτέ, αφού "γυρίζει" και η μέρα και η ημερομηνία και ο μήνας! (Δεν είχα κανονικά γατζάκια για να κρεμάσω τα πλαστικοποιημένα μου χαρτάκια, οπότε προσάρμοσα αυτά τα γατζάκια που έχουν τα καλύμματα αυτοκινήτου! ;-) )


Η γνωστή πλέον "τεχνική αχταρμάς" μου, σε έναν καμβά και 2 diy... αρωματικά καδράκια! (Τα κλαδάκια λεβάντας, έκαναν τα θαύμα τους!)


Πλεκτά παπουτσάκια και ΑΣΦΑΛΩΣ χειροποίητο κουτί και ευχετήρια καρτούλα για τη μπέμπα μιας υπέροχης διοργανώτριας γάμων και φίλη πλέον, θα τολμήσω να πω!


Μετά η βαρεμάρα μου χτύπησε την πόρτα και την πληρώσανε τα βάζα! Τί από καφέ, τί από ταχίνι, τί από μέλι, όλα τα έκανα σαν τα μούτρα μου κουκλιά! Ντεκουπάζ (και καλά!) και ανάποδο ντεκουπάζ (γελάνε και οι πέτρες!), τεχνική αχταρμάς (ξανά!) και δωσ' του να πηγαινοέρχονται τα βάζα στα χέρια μου!


Μέχρι και παραγγελία είχα! Αχαχαχα! Αλήθεια! Μου το ζήτησαν-το έκανα! Τί γούστο όμως που έχει ο κόσμος, ε? ho ho ho!


Τί άλλο? Τί άλλο? Α ναι:
Όταν μου είχε στείλει μια υπέροχη τσάντα από χαρτί η γλυκύτατη Evi, είχα βαλθεί να μάθω αυτήν την τεχνική! Για να μην τα πολυλογώ, από το 2013 που έλαβα την τσάντα, μόλις πριν λίγους μήνες στρώθηκα να ... πλέκω χαρτάκια! Τελικά, τα έκανα... βάζο!!! Ντόιννννννγκ!


Στη συνέχεια, η μοίρα επιφύλασσε άσκημα παιχνίδια σε κάποια δύσμοιρα κεράκια που έπεσαν στα χέρια μου και τα περιποιήθηκα καταλλήλως! Φυσικά, ούτε και κάτι φύλλα φελλού γλίτωσαν, μιας και είτε τα έκανα σελιδοδείκτες, είτε τα μεταμόρφωσα σε καμβά και το θέμα της λεβάντας κυριάρχησε πάνω τους!


Επίσης συνειδητοποίησα πως όταν θέλεις να τυλίξεις ένα δώρο και δεν βρίσκεις πουθενά κάτι που να σε καλύπτει, απλά το φτιάχνεις μόνος σου! Μονόχρωμο χαρτί περιτυλίγματος και εκτυπώνεις/ζωγραφίζεις/κολλάς κάτι που ταιριάζει στην περίσταση! Και μερικά διακοσμητικά για παιδικό πάρτυ, έτσι για να βρίσκονται, βρε παιδάκι μου! 


Ένα ξύλινο κουτί/βιβλίο, που εσείς οι ειδικές ντεκουπατζούδες θα κάνατε θαύματα με αυτό, εγώ το ήθελα απλό, λιτό κι απέριττο, οπότε του προσάρμοσα εξωτερικά το λογότυπό μας, του έφτιαξα εσωτερικά ραφάκια και  και πλέον φιλοξενεί επαγγελματικές κάρτες μας και flyers! Μετά, ένας σπασμένος καθρέφτης (σπασμένος ήρθε στα χέρια μου!) μεταμορφώθηκε σε... καθρέφτη(!!!)  (Τί ευρηματική που είμαι όμως!) Γλωσσοπίεστρα και σχεδιάκια με αφρώδες φύλλο, βοήθησαν στο να φτιάξω πλαίσιο για τον καθρέφτη και ιδού!


 
Και για λίγο πριν το τέλος, σας κράτησα κάτι γευστικό! Μια κατακόκκινη λεμονάδα (ναι, με φράουλες!) και κάτι καταπράσινα (με χρώμα ζαχαροπλαστικής) Πασχαλινά κουλουράκια, τα οποία φτιάχτηκαν με Χριστουγεννιάτικα κουπάτ μέσα στο κατακαλόκαιρο(!) γιατί απλά, η πολλή κανονικότητα μου δίνει στα νεύρα πού και πού!


Αχ! Η φωτογραφία με τη μηλόπιτα! Την έχω από πέρσι το Φλεβάρη! (Τη φωτογραφία,όχι τη μηλόπιτα!!!) και για κάποιο λόγο νομίζω πως είναι η πιο όμορφη φωτογραφία που τράβηξα ποτέ! Δεν το έχω με τις φωτογραφίες ΚΑΘΟΛΟΥ, αλλά αυτή εδώ μου αρέσει πολύ! (Ε, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, πείτε μου: Έχετε δει ποτέ καλύτερα φωτογραφημένη μηλόπιτα?!?! Δεν σας ζορίζω, αλλά τολμήστε να πείτε κάτι αντίθετο!!!) Βασικά είναι στρούντελ μήλου (Apfelstrudel)! Τη συνταγή τη βρίσκετε στο blog της Ζαμπίας μας! Και μιας και η αυθεντική συνταγή είναι από την Αυστρία, να σας δώσω και την άχρηστη πληροφορία της ημέρας: έχω μια μακρινή καταγωγή από εκεί! ;-)

Αποτελέσματα αναζήτησης


Κι επειδή το καημένο είχα ξεκινήσει ως συνήθως πολύ νωρίς (την περίοδο που έφτιαξα και τη μηλόπιτα περίπου!) και με πολύ κέφι να φτιάχνω τα Χριστουγεννιάτικά μου, αλλά με κάθε ειλικρίνεια, όλα μου έχουν πάει Θεό/κουτσα-Θεό/στραβα-Θεο/ανάποδα, κάτι μου λέει πως φέτος το κοινό μου θα αρκεστεί σε διαδικτυακές ευχές μόνο... Πφφφφ... @#*&@#




Ευτυχώς, σε όοοοοολα αυτά που περάσαμε τον τελευταίο καιρό αλλά και γενικότερα, ως πιο θετικό στοιχείο, κρατώ το ότι είμαστε γεροί, είναι καλά οι δικοί μας άνθρωποι και αυτά τα 10 χρόνια ειλικρινά, δεν κατάλαβα πότε περάσανε! Ναι-ναι! Αυτό ήθελα να σας πω στην αρχή της ανάρτησης! Δεν είναι ένας συνηθισμένος Οκτώβρης: Στα μέσα του μήνα (αν έχετε σκοπό να μας στείλετε τούρτες, στις 16 είναι να ξέρετε και προτιμώ γεύση καραμέλα! Ευχαριστώ!) συμπληρώνουμε 10 χρόνια σχέσης με τον Γιάννη! 
Και ναι: ΜΕ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ!



Δεν μπορώ να υποσχεθώ πως θα τα ξαναπούμε και τον Νοέμβριο με ανάρτηση, αλλά λόγω του ότι ως πολύπλευρο ταλέντο, έχω ακόμα κάποια αριστουργήματα μου(!) να σας δείξω, ε, μπορεί να βρεθώ τριγύρω πάλι! (Βρε, λες τελικά να κάνω αναρτήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου??? Χμμμ!)


Να είστε καλά, να προσέχετε τους εαυτούς σας και να δείχνετε την αγάπη σας!
ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!



Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΑΠΩΣ... ΕΤΣΙ!!!


Δεν νομίζω πως θα μπορούσα να φτιάξω ιδανικότερη εικόνα από αυτήν εδώ, με την κοπελίτσα που σκέφτεται νήματα, ψαλίδια, γύψους, πηλούς, πυρογράφους, σφραγίδες και τελειωμό δεν έχει. Ε, σε μια τέτοια φάση είμαι κι εγώ τον τελευταίο καιρό! Και μετά από αυτήν την πολύμηνη αποχή από αναρτήσεις, φαντάζεστε φαντάζομαι(!) τί μέγεθος θα έχει ανάρτηση! Γκουχ! Γκουχ! 
Κανονικά, θα έπρεπε να πω πόσο μου λείψατε, αλλά αμ δε που θα το πω!!! Αφού εδώ ήμουν, καλέ!Διάβαζα κανονικότατα τις αναρτήσεις σας, -απειροελάχιστα πράγματα δεν έχω παρακολουθήσει και κυρίως τα ομαδικά δρώμενα-, απλά ήμουν στο... αθόρυβο! Σαν να αντιδρούσε ο οργανισμός μου στα κουμπάκια με τη λέξη "Δημοσίευση" είτε επρόκειτο για ανάρτησή μου, είτε για σχόλιο στις δικές σας!


Διαβάζεται σε 7 λεπτά


Ας ξεκινήσω με κάποια δωράκια που έλαβα πριν αρκετό καιρό και θέλω να σας δείξω, ευχαριστώντας ταυτόχρονα και τα κορίτσια μου δημόσια! Μαρίνα, Αχτίδα και Μαρία-Έλενα, άργησα, μα δεν σας ξέχασα!!! 1000 ευχαριστώ!!! Για όλα!!!

Με κλικ στην κάθε εικόνα, οδηγείστε αμέσως στο blog του κάθε κοριτσιού!
Τα δώρα παρουσιάστηκαν με βάση την ημερομηνία που τα έλαβα.





Η αλήθεια είναι πως δεν ασχολούμαι με το facebook ιδιαίτερα, αλλά στο instagram έχω ήδη αναφέρει πώς πέρασα ένα μεγάλο μέρος της "απουσίας" μου και μιας και δεν έχετε όλοι instagram, (αλήθεια, γιατί δεν έχετε???), το θεωρώ σκόπιμο να το αναφέρω κι εδώ.

Περίληψη: Την 5μιση ετών Νεφέλη, που δεν έχει βγει ΠΟΤΕ στο δρόμο, κι ας είναι γάτα αυλής, την φέρνει νύχτα στο σπίτι μου γείτονας στα μέσα Μαΐου, που την βρήκε ακίνητη στη μέση του δρόμου. (Αργότερα μάθαμε πως βρισκόταν ήδη εκεί για καμιά ώρα πριν την εντοπίσει ο γείτονάς μου. Και δεδομένου πως ζω σε τουριστικό χωριό, είναι θαύμα που δεν την έκανε κάποιο αυτοκίνητο χαλκομανία). Νύχτα, κτηνιατρείο, εγχειρήσεις, κλάματα. Διάγνωση: Σπασμένη γνάθος σε 2 σημεία ΚΑΙ κομμένη γλώσσα! Πρωτόγνωρο θέαμα ακόμα και για τους γιατρούς, παρ' όλ' αυτά, με πατέντες με σύρματα, με κουμπιά(!) και παραμονή για πολλές μέρες στο ιατρείο, είχαμε θετική εξέλιξη κ' τελικά επέστρεψε σπίτι! 



Και στο σπίτι άρχισε ΤΟ δράμα: Τάισμα με ειδικές τροφές αποκλειστικά κ' μόνο με ειδικά προσαρμοσμένες σύριγγες κ' το ίδιο κ για το νερό. Προσοχή να μην ξυστεί, προσοχή να μην βγει έξω απ' το σπίτι, προσοχή να μην ανέβει ή κατέβει από κάπου και με το τράνταγμα έχουμε... δράματα! Να βλέπει τροφή και να κλαίει που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της ούτε καν για να πλυθεί. Μόνο σιελόρροια! Σε απίστευτο βαθμό.

Μας είχαν προετοιμάσει πως θα είναι δύσκολη η κατάσταση αλλά θα έχουμε βελτίωση με τον καιρό. Απλά ΥΠΟΜΟΝΗ! ΥΠΟΜΟΝΗ & ΦΡΟΝΤΙΔΑ! (Ο ύπνος για εμάς, λέξη άγνωστη!)

Και όντως, οι μέρες περνούσαν, αρχίσαμε να βγάζουμε δειλά-δειλά τη γλώσσα μας και να γλυφόμαστε κ' να προσπαθούμε να φάμε (χωρίς επιτυχία πάντα)! Και μια τεράστια άρνηση για νερό! Και δώσε σύριγγες με το ζόρι για να μην αφυδατωθεί με τον καύσωνα.

Μετά από 1μιση μήνα, μας αφαίρεσαν σύρματα κ' κουμπιά και ψιλοκαταφέραμε να φάμε από πατέ σε κονσέρβα μέχρι κ' γεμιστή ξηρά τροφή. Πλέον πίνουμε μόνες μας νερό (όχι από τα συντριβανάκια, τις χρυσοπληρωμένες ειδικές ποτίστρες κτλ! Όοοχι! Από ένα ταπεινό μπολάκι από βούτυρο!) Κάνουμε κ διαολιές κανονικότατα! Βρήκαμε τους ρυθμούς μας και ναι: Η Νεφέλη είναι μια πραγματική SURVIVOR!

(Και επειδή μου έγινε κάποιες φορές η ερώτηση "γιατί πλήρωσα τόσα για να την κάνω καλά" η απάντηση είναι μία κ' απλούστατη: γιατί μέσα μου έχω ΑΓΑΠΗ! Nothing more, nothing less!)




Και περνάμε σε άλλες ειδήσεις, πιο ευχάριστες!

Αφού η αρκουδίτσα μου(!), έγινε γάτα σπιτιού χρειαζόταν και ένα ονυχοδρόμιο για να λιμάρει τα νυχάκια της και να με γρατζουνάει πιο εύκολα!!! Είχα δει στις διαδικτυακές μου βόλτες, κάτι χειροποίητα ονυχοδρόμια από κώνους σήμανσης και μιας και χρησιμοποιούμε κώνους στις εκδηλώσεις μας (είναι άξιο απορίας ΠΩΣ γίνεται να μην βλέπουν ολόκληρα συντριβάνια φωτιάς οι καλεσμένοι και να πηγαίνουν να σκουντουφλάνε πάνω τους σε χώρο δεξίωσης! Κοιτάξτε και λίγο κάτω, καλέ! Αν είχε γκρεμό, θα πηγαίνατε να πέσετε? Έλεος!), αποφάσισα να χρησιμοποιήσω έναν από τους κώνους μας!

Αυτά είχα δει στο internet (1000 συγγνώμη, δεν σημείωσα πηγή...)

Και αυτό έφτιαξα εγώ! (Το κουδουνάκι που έβαλα στην κορυφή και το προσάρμοσα με κρικάκι στο καπάκι αυτού του μπουκαλακίου που κάνουν φούσκες τα παιδάκια (και όχι μόνο!), ΔΕΝ ήταν καλή ιδέα! Κάθε φορά που πεινάει, πάει και ξύνει τα νύχια της είτε στο χοντρό σχοινί, είτε στο χαρτόνι που έβαλα στη βάση του κώνου και δώστου γκλιν-γκλον το κουδουνάκι ακόμα και τα ξημερώματα!!! Εγώ εκνευρίζομαι αλλά ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ η γάτα μου είναι πανέξυπνη και πολύ επικοινωνιακή!) 

Και η συνέχεια όμως, ήταν εξίσου δημιουργική! Απ' όλα είχε ο μπαξές:

Και ανάποδο ντεκουπάζ σε μπουκάλι (είναι που έχω τελειοποιήσει το κανονικό ντεκουπάζ και ήθελα να πειραματιστώ και με το ανάποδο, τρομάρα μου! Xωρίς χαρτοπετσέτες και ριζόχαρτα, έτσι? Με χαρτί που εκτύπωσα!!! Αν δεν με απομυθοποιήσω μια φορά, δεν μπορώ!!)

Και στεφανάκι πόρτας με τεχνική αχταρμά (δική μου έμπνευση ο όρος!) Γιατί πώς να το αποκαλέσω αφού έχει νήμα χοντρό πλεξίματος, πλεκτή δαντελίτσα, κλωναράκια θυμάρι, αφρώδες φύλλο χειροτεχνίας και πάνω σε ένα κομμάτι από κορμό ελιάς, έφτιαξα και τοποθέτησα ένα πουλάκι από πηλό? Ε? Τεχνική αχταρμάς, λοιπόν!
Και ζυγαριά που χάλασε -κουζίνας ζυγαριά, μην ακούσω κανένα "χοντρό" αστείο(!)- την οποία είχα την έμπνευση να κάνω πινακάκι καλοκαιρινό! Το ασημί το έκανα τυρκουάζ, και μαζί με λίγα κοχυλάκια, λίγη άμμο και λίγη χαρτοκοπτική... ιδού!


Και επειδή είμαι καλόψυχος άνθρωπος (κατά βάθος!) είπα να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία σε κάτι άσχετα πλαστικά δεντράκια που είχαν ξεβάψει και ήταν χρόνια καταχωνιασμένα στο ντουλάπι της ρακοσυλλέκτριας Γιάννας!
Βάψιμο με ακρυλικά, ασορτί κορδελάκια, ντυμένη βάση με ύφασμα, κόλληση σε βάση τούρτας (ναι! έπρεπε να φαγωθεί η τούρτα πρώτα! Γι' αυτό λέμε πως η τέχνη θέλει θυσίες! Θυσιάστηκα!!!) και λίγα ρεσώ για φινάλε, ολοκλήρωσαν το σκηνικό!
Ε, και μιας και εδώ λέμε αλήθειες, ναι: υπήρξαν κι άλλες τούρτες που θυσιάστηκαν! (Μην ξεχνάτε πως πέρασαν τόσοι μήνες από τότε που τα είπαμε για τελευταία φορά! Και γιορτές είχαμε και γενέθλια και επετείους! Δεν τις φάγαμε μονοκοπανιάς!)  Διώροφο κάτι (δεν έχει όνομα το αντικείμενο!) έφτιαξα με το θαλάσσιο βασίλειο φτιαγμένο από γύψο! 
Ωστόσο, φρεσκάρισα και ένα καδράκι που με την πολυκαιρία δεν βλεπόταν (Κυριολεκτικά δεν βλεπόταν! Είχε ξεθωριάσει λέμε!) και το είχα στο περίμενε γιατί δεν ήξερα τί να το κάνω!
Ώσπου σκέφτηκα ένα ξύλινο σπιτάκι που είχε βρει αδέσποτο(!) ο Γιάννης στο δρόμο και μου το έφερε! Αλήθεια, το θυμάστε? (Σας το είχα δείξει μόλις πριν 2μιση χρόνια, πώς γίνεται να μην το θυμάστε?) Τέλος πάντων, σας το ξαναδείχνω παρακάτω μαζί με την προσθήκη της κορνιζούλας! Πλέον δεν φιλοξενεί τα βερνίκια νυχιών μου, αλλά τις τροφές τις Νεφέλης! (Α, το έχω φωτογραφίσει και ανοιχτό στη φωτογραφία με την αρκουδίτσα μου, πιο πάνω! Δεν είναι δυνατόν να μην το προσέξατε! Είναι τόσο εμφανές! Τς! Τς! Τς!)




Κι αν νομίζετε πως μόνο αυτά έχω να σας δείξω, είστε γελασμένοι! Απλά, κρατώ υλικό μήπως και φιλοτιμηθώ να κάνω σύντομα κι άλλη ανάρτηση! (Και να ξέρετε! Είμαι φιλότιμο παιδί εγώ!) ;-)

Α, μην το ξεχάσω! Τις περισσότερες εικόνες, όσοι έχετε instragram, τις έχετε δει εκεί, κι όσες δεν τις έχετε δει εκεί ακόμα, θα τις δείτε στο μέλλον, οπότε κάντε μου τη χάρη και παίξτε το έκπληκτοι σαν να είναι η πρώτη φορά που τα αντικρίζετε! Μη χαλάσουμε τη μαγεία!!! Για ένα καθαρό κούτελο ζούμε!



Ξέρω πως πολλοί θα χαρείτε με την επανεμφάνισή μου (για να μην πω όλοι και φανώ τελείως ψώνιο!), θα μου επιτρέψετε όμως αυτό το post να το χαρίσω σε αυτά τα άτομα στην blog-ό-σφαιρα, που πέρασαν και περνάνε ζόρια. Δεν θα επεκταθώ, άλλωστε τα έχουμε συζητήσει και κατ' ιδίαν. Ίσως να μην μπορώ να κάνω κάτι πιο ουσιαστικό, όχι στην παρούσα φάση τουλάχιστον, μα αν κανείς τους περάσει από εδώ, έστω και στιγμιαία, ελπίζω να αδειάσει τις σκοτούρες από τη σκέψη του... Έστω και για λίγο. Για μια στιγμή. Γιατί αυτό είναι η ζωή: Στιγμές...


Να είστε καλά, να προσέχετε τους εαυτούς σας και να δείχνετε την αγάπη σας!
ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!



We do not own any of the images, videos, music etc, hosted in this blog, unless our logo is contained on them.
No copyright infringement intended.